Blacha Trapezowa
Just another WordPress site

Sztywnosc polaczen

Posted in Uncategorized  by admin
July 16th, 2018

Sztywność połączeń omówionych elementów konstrukcji jest zapewniona w budynkach wykonywanych metodami tradycyjnymi oraz w budynkach o ścianach monolitycznych wykonywanych w deskowaniu. W budynkach z elementów wielkowymiarowych tylko w przypadku odpowiednio zaprojektowanych złączy sztywność taka może być brana pod uwagę. Obliczanie pionowych przepon usztywniających w budynkach mieszkalnych jest zwykle wymagane tylko w takim przypadku, kiedy wysokość przepony lub odległość między przeponami pionowymi jest większa niż 1,5krotna szerokość przepony. Przepony pionowe spełniają należycie swoją rolę przestrzennego usztywnienia budynku tylko wówczas, gdy zapewnione jest połączenie elementów za pomocą wieńca żelbetowego, obiegającego budynek na wysokości stropu. Przekrój zbrojenia wieńca zależny jest od typu budynku i od odległości między pionowymi przeponami usztywniającymi. Siły poziome od obciążenia wiatrem przenoszą się na poprzeczne prz epony . Pionowe za pośrednictwem stropów, w postaci sił skupionych zaczepionych na wysokości stropów poszczególnych kondygnacji. Przepony pionowe bez otworów oblicza się najczęściej jako wsporniki prętowe. Wpływ sił poprzecznych należy uwzględnić przy obliczaniu strzałki ugięcia przepony tylko w przypadku, gdy stosunek szerokości przepony b do jej wysokości H jest Większy niż 1/5. Konieczność obliczania przepon jako tarcz zachodzi w budownictwie miejskim na ogół rzadko (np. w przypadku budynków niskich, gdy odległości między ścianami poprzecznymi są bardzo znaczne, a stosunek szerokości ściany do jej wysokości jest większy niż 1/3). Przepony pionowe z otworami drzwiowymi można obliczać wg dwóch schematów: a) jako wsporniki prętowe z warunkiem, że do obliczeń wprowadza się powierzchnię i moment bezwładności przekroju przez otwory; b) jako ustrój ramowy, w którym rygle mają swobodę odkształceń na odcinkach o długości równej szerokości otworu. Obliczanie przepon wg schematu a jest jednoznaczne z przyjęciem założenia, że wspornik tarczowy z otworami odkształca się jak O wspornik prętowy. Badania modelowe wykazały, że schemat ramy wieloprętowej jest bardziej bliski rzeczywistym warunkom pracy przepony pionowej niż schemat wspornika prętowego, szczególnie im mniejszy jest stosunek szerszego ze słupków (przy niesymetrycznym umieszczeniu otworów w stosunku do pionowej osi ściany) do szerokości całej przepony. Dla celów praktycznych, zamiast pracochłonnego ścisłego rozwiązywania ramy wielokondygnacyjnej z uwzględnieniem sił poprzecznych i osiowych, przyjmuje się metodę uproszczoną z uwzględnieniem odkształceń nadproży oraz metodę uproszczoną z pominięciem odkształceń nadproży . Przy obliczaniu przepony wg ścisłego rozwiązania ramy największe naprężenia występują w nadprożu drugiej kondygnacji licząc od dołu i dlatego przy stosowaniu metody uproszczonej należy przyjmować za maksymalną silę występującą w nadprożach również i silę w nadprożu nad drugą kondygnacją. Szczegółowy opis wymienionych wyżej uproszczonych metod można znaleźć w pracach. [patrz też: Drzwi wejściowe, Dmuchawy bocznokanałowe, wdrożenia magento ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: Dmuchawy bocznokanałowe gabloty wewnętrzne wdrożenia magento